medytacja i duchowość - czytam i więcej wiem

Zdaj się w milczeniu na Pana i złóż w nim nadzieję. Ps. 37,7

Wpis

wtorek, 13 listopada 2012

Soli Deo Gloria

Rz.11,33-36 O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana, albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę? Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki!

Będziemy kontynuować dzisiaj rozważania na temat tych fundamentalnych prawd, które reformacja bardzo wyraźnie podkreśliła.

Omówiliśmy już cztery z nich: tylko pismo, tylko Chrystus, tylko łaska, tylko wiara, i dzisiaj tylko Bogu należy się chwała po krótce omówimy.

Ten fragment, który przeczytaliśmy przed chwilą pokaże nam kierunek w naszych rozważaniach. Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.

Apostoł Paweł kończy dosyć trudny list, w którym tłumaczy wszystkie prawdy grzeszności człowieka, całą prawdę stosunków pomiędzy żydami a poganami i kiedy Paweł pisze o tym wszystkim mówi, że jest to niepojęte, że jedni są pozyskani, drudzy nie.

Paweł kiedy podsumowuje, bo to są dosłownie ostatnie słowa tego rozdziału w następnym rozdziale, mówi już o praktycznych sprawach dotyczących tego wszystkiego.

Ten fragment kazalny jest jakby streszczeniem całej historii Zbawienia. Bóg jest Panem tej ziemi, wykonawcą swojej woli bo wszystko w nim ma początek Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.

Bóg robi to ze względu na swoją Chwałę. Robi to ze względu na samego siebie. To brzmi trochę dziwnie ale dojdziemy do tego jakie to ma znaczenie dlaczego tak mówi.

W 1640 roku czyli 100 lat po reformacji parlament angielski powołał naj zacniejszych i uczonych duchownych, by spotkali się w opactwie Westminster po to by udzielić rozsądnej rady w kwestii: nabożeństw, doktryny zarządu, dyscypliny Kościelnej.

Spotykali się przez pięć lat a owocem ich spotkań były trzy dokumenty:

1. Westminsterskie wyznanie wiary, 2. Wielki katechizm

3. Mały katechizm, podobnie jak u nas.

Te dokumenty są traktowane przez kościół anglikański jako standard wierności Słowu Bożemu.

Podobnie i u nas księgi Symboliczne są traktowane jako ten standard wierności Słowu Bożemu.

Ale nie o to nam dzisiaj chodzi.

 

W tym Westminsterskim wyznaniu wiary pierwszy pytaniem od, którego zaczyna się katechizm jest:

Co jest nadrzędnym celem człowieka?

I odpowiedz jest prosta: nadrzędnym celem człowieka jest chwalić Boga i radować się nim na wieki.

Nadrzędnym celem człowieka całego jego życia jest chwalenie Boga i radowanie się nim na wieki.

To wyznanie wtedy było tak fundamentalnym wyznaniem, które może dzisiaj wydaje się tak oczywiste, że trudno tu w ogóle o czymś mówić.

Ale w tamtym okresie, kiedy reformatorzy musieli stoczyć naprawdę wiele bitew o to - komy tak naprawdę należy się chwała, to było naprawdę ważne stanowisko, to było stwierdzenie, które miało ogromne znaczenie.

Reformatorzy w tamtych czasach występowali przede wszystkim przeciw oddawaniu chwały obrazom i figurom, byli przeciwni oddawania czci urzędowi Papieża.

Ta zasada była ważną zasadą w obronie, której reformatorzy musieli jak już powiedzieliśmy stoczyć wiele bitew.

Oni walczyli w pewnym sensie o Bożą chwałę ponieważ Kościół, który miał oddawać Bogu te chwałę zaczął tę chwałę sobie przywłaszczać. Stąt ten postulat był tak ważny.

Mimo, że ten pierwszy artykuł odnosi się do kościoła Anglikańskiego i w jego łonie był utworzony, również i nasz kościół o tym nie mówi.

Luter, w objaśnieniu do 10 przykazań mówi tylko może pośrednio i bardziej dobitnie.

W pierwszym przykazaniu mówi: Powinniśmy Boga nade wszystko Bać się, miłować Go i ufać mu. Inaczej mówiąc oddawać mu cześć i Chwałę należną Bogu i tak dalej znacie to wszystko z lekcji do konfirmacji.

Rozumowanie reformatorów było bardzo proste. Ponieważ zbawienie jest wynikiem woli Bożej i Jego działania, i tu nie chodzi tylko o to, że Bóg składa ofiarę ze swego Syna. Ale również wiara, która rodzi się w naszych sercach jest owocem Ducha św., jego działania. W związku z tym, że to dzieło jest dziełem Ducha św., wszelka chwała należy się Bogu. Bardzo proste rozumowanie.

Ten ostatni punkt, o którym mówimy tylko Bogu Chwała był źródłem tego wszystkiego o czym mówili, a z drugiej strony był celem do, którego to wszystko zmierzało. Te wszystkie zasady, o których mówiliśmy wynikają z troski o Bożą chwałę, o uczciwość i sprawiedliwość wobec Boga.

To było tak jak z mrówką i słoniem, szli przez drewniany most i mrówka mówi do słonia – ale tupiemy co.

Kościół, który miał tylko zwiastować Bożą Chwałę mówi: ale my jesteśmy wspaniali, taką wspaniałą robotę wykonujemy tyle ludzi dzięki nam może być zbawionych. A tak naprawdę całe dzieło zostało dokonane przez Boga.

Myślicie, że kościół wyzbył się tego. 500 lat od reformacji? Z powrotem takie podejście jest w kościele tylko w innej formie.

Człowiekowi oddaje się chwałę, człowiek jest w centrum, antropocentryzm, liberalizm religijny, modernizm już mówiliśmy o tym w jednym z kazań i jest to w tym numerze luteranina.

Boża chwała jest tym z czego wypływają te wszystkie zasady, o których mówiliśmy, o piśmie, Chrystusie, łasce, wierze. Te wszystkie zasady zmierzają do Boga i ku Jego Chwale.

Reformacja miała wpływ na ludzi na ich kulturę i umysł.

Jednym z takich przykładów jest Jan Sebastian Bach, luteranin. On był tym, od którego zaczęła się polifonia w muzyce, nagle pojawiają się dwie melodie, które są grane jednocześnie i to tworzy jeden utwór. To jest pewien geniusz, w którym Bach był niedościgniony.

Bach mówił, że wszelka muzyka nie ma innego celu jak wywyższanie Boga i odświeżenie i pokrzepienie ludzkiej duszy. Jeżeli o tym zapominamy jest tylko diabelskie łubudu.

Kiedy pisał swoje utwory na początku utworu pisał dwie litery JJ co z łaciny tłumaczy się Jezu pomórz. A kiedy kończył swoje utwory stawiał trzy literki SDG – co znaczyło soli Deo Gloria tylko Bogu Chwała.

Wszystko co robił miało oddać Bogu chwałę. Doceniając geniusz Bacha jeden ze współczesnych kompozytorów napisał, że twórczość Bacha jest tak głęboka, podnosząca na duchu i wymagająca od wykonawców, że można w jej obecności spędzić cały rok.

Pisał na Bożą chwałę. To w jaki sposób żyjemy i dedykujemy to co robimy ma wpływ na jakość tego co robimy.



Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Kategoria:
Autor(ka):
rafalbukowiecki
Czas publikacji:
wtorek, 13 listopada 2012 17:26

Polecane wpisy

  • Dwa połowy ryb

    Lk.5:1-11Pewnego razu, gdy On stał nad jeziorem Genezaret, a tłum tłoczył się dokoła niego, by słuchać Słowa Bożego, Ujrzał dwie łodzie, stojące u brzegu jezior

  • Sola scriptura

    Piotr zaś i apostołowie odpowiadając rzekli: trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. Dz. 5. 29 Trzydziestego pierwszego października jak co roku obchodzone jest

  • Sola fides

    Ga. 3, 11 A że w Zakonie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Te pięć zasad, o których mówimy to nap