medytacja i duchowość - czytam i więcej wiem

Zdaj się w milczeniu na Pana i złóż w nim nadzieję. Ps. 37,7

Wpis

wtorek, 13 listopada 2012

Solus Christus - Sola gratia

Rz. 5.15 Ale nie tak samo ma się rzecz z przestępstwem jak z darem łaski. Jeżeli bowiem przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich śmierć, to o ileż obficiej spłynęła na nich wszystkich łaska i dar Boży, łaskawie udzielony przez jednego Człowieka, Jezusa Chrystusa.

Zaczęliśmy mówić o sola scriptura czyli Tylko Pismo a dzisiaj powiemy sobie o sola Christus - Tylko Chrystus i sola gratia tylko łaska

Reformacja była takim ruchem bardzo szerokim, ona obejmowała od jednostki aż po całe społeczeństwa. Była duchowym przebudzeniem i pewnego rodzaju rewolucją społeczną i polityczną. Nie była to rewolucja taka jaką znamy ze szkoły.

Powstał jakiś człowiek który chciał zrobić raj na ziemi i robił to ogniem i mieczem – nie - to było prawdziwie duchowe przebudzenie można powiedzieć rewolucyjne duchowe przebudzenie.

To przebudzenie powstało ze względu na to, że odkryto Biblijne zasady, które po drodze w kościele się zatraciły z tego względu, że Biblia albo była napisana po łacinie albo po grecku. Nie było do niej dostępu tylko eksperci mieli do niej dostęp.

Wraz z przemianą serc kiedy Słowo Boże zaczęło docierać do coraz większej ilości ludzi zaczęła następować przemiana w życiu społecznym i politycznym.

I to czym chcemy się zająć to nie ta sfera społeczna i polityczna bo to było na lekcjach religii czy historii.

To co nas interesuje, to ta sfera duchowa, co tam w ogóle zaszło.

I zaczęliśmy mówić o Sola scriptura tylko Pismo, która odpowiada na pytanie: skąd my właściwie wiemy, że to jest tak a nie inaczej. Skont to przekonanie, że jest tak a nie inaczej, tak jak mówi ktoś inny.

I odpowiedz jest taka, wiemy to co wiemy, bo Bóg to objawił przez swoich Apostołów i proroków.

W liścia do Efezjan Apostoł Paweł mówi, że jesteśmy zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którym kamieniem węgielnym jest sam Chrystus. Gdyby nie to, że Bóg przemówił to byśmy bujali w obłokach cały czas i byśmy opowiadali sobie mity takie jakie znacie z Grecji czy Rzymu.

Ale nasz Bóg jest Bogiem, który przemawia. Kiedy zadamy Żydowi pytanie skont wie, że istnieje Bóg on prosto i jasno odpowie – Bo objawił się naszym ojcom, Abrahamowi, Jakubowi i Mojżeszowi.

Bóg jest Bogiem, który mówi, odsłonił prawdę o sobie.

Pojawia się jednak pytanie: skont wiemy, że Apostołowie i Prorocy przemawiali do nas w imieniu Boga?

I drugie skont wiemy, że Biblia jest Słowem Bożym? Skont ta pewność?

Mamy wiec do czynienia ze zjawiskiem wyjątkowym.

Normalnie jest tak, że jeżeli pojawi się w telewizji jakiś program polityczny i naukowy. To zaraz tam siedzą eksperci, którzy komentują jakby potwierdzają to co tam było mówione. W ten sposób pojawia się autorytet, który potwierdza autorytet niższy.

Zobaczcie mamy poważny problem. Jeżeli mówimy, że jest sola scriptura tylko Pismo. Czyli pismo jest jedynym i najwyższym autorytetem, to w jaki sposób może być potwierdzony ten najwyższy autorytet? Co kolwiek by ktoś powiedział by uwiarygodnić ten autorytet, samego siebie musi postawić ponad nim.

Musiał by stanąć ponad Biblią i powiedzieć: słuchajcie to co Mojżesz powiedział i apostołowie jest prawda. W ten sposób, siebie stawia ponad autorytet Mojżesza i Apostołów.

Autorytet najwyższy z definicji musi być autorytetem samo ustanawiającym się, czyli sam musi się owierzyć. On sam o sobie świadczy, że jest najwyższym autorytetem.

To wszystko co my możemy zrobić to przyglądać się, czy to wszystko jest prawdą, czy to odnosi się do prawdy. rzeczywistości w której żyjemy. A z drugiej strony czy jest wewnętrznie spójne.

Nie możemy merytorycznie ocenić tego co jest treścią Biblii, chyba że musielibyśmy postawić siebie ponad nią.

Biblia jest autorytetem samo ustanawiającym się i to samo możemy powiedzieć o Bogu. W jaki sposób udowodnić istnienie Boga? Trzeba by było być czymś większym niż Bóg aby potwierdzić istnienie Boga.

Element tego właśnie myślenia jest w liście do Hebrajczyków, kiedy autor opisuje jak Bóg przemawia do Abrahama 6 rozdział 13 wiersz: Gdy Bóg dał Abrahamowi obietnice a nie miał nikogo większego na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na samego siebie.

Ponieważ nie ma nikogo większego niż Bóg. Niema więc wyższego autorytetu niż objawienie, które od niego pochodzi czyli Biblia.

Stąd Biblia jest to autorytet samo ustanawiający. Mam nadzieję, że rozumiecie o czym mówimy?

My możemy patrzeć czy to się wypełnia. I patrzymy. Kiedy Bóg powiedział Mojżeszowi, że chce wyprowadzić lud z Egiptu. A kiedy Mojżesz powiedział: a skąd ja będę o tym wiedział.

Zobaczysz kiedy to się wypełni i uwierzysz, że to Ja do ciebie przemawiałem. Mojżesz przyjął to wiarą, a następnie widział, że to się wypełniło, przekonał się że to była prawda.

I to co my możemy zrobić z Pismem to przyglądać się czy to wszystko się sprawdziło i sprawdza. I jeżeli byśmy chcieli to zrobić drobiazgowo to byśmy byli zdumieni spójnością Biblii.

Na pewno czytaliście jak proroctwa Biblijne były wypowiedziane ludzie pukali się w głowe i mówili, że jest to nie możliwe a kiedy to się wydarzyło to mówili, nie - to musiał być jakiś przekręt.

Tak było na przykład ze zwojami Proroka Izajasza. Izajasz tak dokładnie przepowiada co ma się stać z Chrystusem, że pojawiły się hipotezy, że księga Izajasza musiała powstać po narodzinach Chrystusa.

Aż do momentu kiedy w Qumran odnaleziona w roku około 1950 zwoje księgi Izajasza, które z całą pewnością powstały przed Chrystusem i okazało się że to co kwestionowano było już zapisane przed narodzeniem Chrystusa.

Tak więc świadectwo Biblii jest prawdziwe i wewnętrznie spójne.

Dlatego ta zasada sola scriptura jest bardzo ważną zasadą, fundamentalną zasadą. Od niej zaczynamy, na niej wszystko się opiera. Jeżeli nie ma zasady sola scriptura to nie ma zasady sola Christi. Ponieważ to Pismo składa właśnie świadectwo o Chrystusie, że to On jest jedynym pośrednikiem i jedynym zbawicielem i tylko pismo daje nam taką relacje.

Sola scriptura czyli tylko Pismo jest zasadą dzięki, której mamy drugą zasadę sola Christi, Tylko Chrystus.

Bez wyłączności Pisma nie mamy wyłączności Chrystusa, jeżeli nie ma wyłączności Chrystusa to nie ma łaski i wiary.

Jest to moi drodzy dzisiaj największe przekleństwo dzisiejszych czasów, że ludziom się nie chce myśleć nad tym w co wierzą. Nie chce im się myśleć w co sami wierzą ale będą się porównywać w tym co nie istotne do innych kościołów a szczególnie do tego jednego wiecie o który mi chodzi, którego chcąc nie chcąc jesteśmy częścią i nie wiem jak byśmy się przed tym bronili.

O czym to świadczy? czy porównywanie świadczy o pogłębianiu naszej wiary w Jezusa Chrystusa – powiedział bym raczej, że świadczy o bezmyślności.

 

Można bardzo łatwo pomieszać ziarno z plewą i to rozsiewać i być daleko od Chrystusa i myśleć, że porównywanie i dbanie o to aby być innym jest naszym sola. Te poglądy świadczą o zupełnej bezmyślności ludzi, którzy te plewy rozsiewają.

Nie chce się nam myśleć ale chcemy mieć klimat. Nie ważne, w co wierzymy byle był klimat, dobry czas, spokój.

I takie jest dzisiejsze chrześcijaństwo, które nie wiele ma już z Chrześcijaństwa. Zawsze chce mieć dobry klimat ten gut taim i to wszystko.

Tylko Chrystus ta zasada mówi o tym, że jeżeli jest Bóg i jesteśmy my, to między nami jest tylko jedna osoba Jezus Chrystus, nie ma innych pośredników miedzy nami.

Zasada reformacji była prosta: Jest jeden Bóg jeden pośrednik Jezus Chrystus a my jesteśmy braćmi i siostrami.

Ta zasada tylko Chrystus tak naprawdę jest esencją Ewangelii, że Chrystus i tylko Chrystus dokonał wszystkiego co było potrzebne do naszego Zbawienia.

Ks. Santarius, którego dobrze znacie, który i zdrowo namieszał ale w swoim świadectwie, powiedział ważną sprawę: Chrystus w stu procentach jest potrzebny do Zbawienia i w stu procentach wystarczy. Innymi słowy bez Jezusa nie ma Zbawienia.

Moi drodzy Prawda z natury rzeczy jest ekskluzywna i rości sobie prawo do wyłączności - taką prawdą jest zbawienie w Chrystusie. Czasem zarzuca się Chrześcijanom, że są ekskluzywizmami.

Dlatego też Jezus powiedział, nikt nie przychodzi do mnie inaczej jak tylko prze zemnie. I to ma sens.

Stwierdzenie natomiast, że wszystkie religie prowadzą do Boga nie ma sensu, bo tylko w Chrystusie jest Zbawienie.

Przejdźmy teraz do kolejnej zasady tylko łaska.

Kiedy Bóg postanowił posłać swojego Syna aby stał się ofiarą przebłagalną za nasze grzechy to nie dlatego, że na to zasłużyliśmy. To co uczynił wynikało tylko i wyłącznie z jego łaski.

W ewangelii Łukasza na pewno pamiętacie przypowieść o synu marnotrawnym.

Co dobrego uczynił ten syn, że Ojciec go tak potraktował?

Czy po powrocie z tych pieniędzy, które wziąć, kupił ojcu jakiś mały prezent na przywitanie?

Kompletnie nic!!!

To o co poprosił młodszy syn było po prostu bezczelnością. Majątek dziedziczyli synowie dopiero po śmierci Ojca.

Poproszenie więc Ojca o te część majątku, która mu przypadnie po jego śmierci to tak jak by ten syn mu powiedział: wiesz co, ty dla mnie tak jakbyś już nie żył, nie liczysz się dla mnie. Ja mam swoje życie i będę żył tak jak chcę.

I co robi ten mody człowiek? wyjeżdża do innego  kraju.

Jezus opowiada te historię żydom, którzy uważali, że objawienie zostało im przekazane a wszystkie inne narody to są zepsute pogańskie społeczności, przeznaczone na opał do piekła.

Ten chłopak jedzie do innego kraju i tam zaczyna używać sobie życia tak jak poganie, wydaje wszystkie pieniądze, marnuje, wszystkie roztrwania.

W końcu nie ma nic i postanawia wracać do Ojca. I kiedy postanawia wracać do ojca – wiecie co robi Ojciec on biegnie na jego spotkanie.

Wiecie jak w tamtych czasach ludzie się ubierali – w długie szaty. Jak biec w tych szatach – nie mógł ich podnieść bo to była hańba dla mężczyzny, który odsłania swoje łydki. Ten ojciec więc poniża samego siebie i wybiega na jego spotkanie, co również jest nieprzyzwoite dla starca. Tak bardzo zależy my na synu.

Co zrobił ten syn, że ojciec tak go kocha? Kompletnie nic.

On podbiega do niego i rzuca mu się na szyję. A teraz pomyślcie skąd ten chłopak wraca? Czym się zajmował?

Najprawdopodobniej mieszkał w chlewie ze świniami. Na pewno przechodziliście obok człowieka bezdomnego, wielu jest tu przy dworcu, przy poczcie – z daleka ich czuć, zapach bijący od nich nie do zniesienia.

Możemy założyć, że syn z tej przypowieści przyszedł w podobnym stanie albo gorszym. Co robi ojciec rzuca się mu na szyję.

Czy jest jakiś powód w tym synu aby ojciec go tak potraktował. Nie ma żadnego.

Pojawia się drugi syn, który właśnie myśli tak jak świat: cóż on takiego zrobił aby ojciec go tak potraktował.

Popatrzcie ten ojciec kocha jednakowo i tego co się stoczył i tego, który był przy nim.

Jego łaska jego miłosierdzie, przekracza to ludzkie myślenie.

Ludzie, którzy słuchają nauki o łasce, - że Bóg przebacza. Po prostu przebacza, że chce przebacza myślą, mogę więc robić co chcę!!!

Lutra kiedyś w ten sposób pytano i to mu zarzucono

A o co Lutrowi chodziło – o to, że łaska nie jest teorią. Łaska dotyka serca człowieka, że to łaska przemienia serce człowieka tak głęboko, że człowiek nie chce żyć tak jak ten syn. Syn ucieka od starego życia aby być przy ojcu.

Apostoł Paweł powiedział w liście do rzymian: cóż więc mamy grzeszyć dla tego, że jesteśmy pod łaską a nie pod zakonem. Czy mamy grzeszyć, że Bóg odważył nas łaską bez naszych uczynków.

Czyli wniosek jest taki: jeżeli Bóg postępuje z nami nie zależnie od naszych uczynków. To możemy żyć jak chcemy?

Apostoł Paweł odpowiada w liście do rzymian rozdział 6 wiersz 16:  Czyż nie wiecie, że jeśli oddajecie samych siebie jako niewolników pod posłuszeństwo, jesteście niewolnikami tego, komu dajecie posłuch: bądź [niewolnikami] grzechu, [co wiedzie] do śmierci, bądź posłuszeństwa, [co wiedzie] do sprawiedliwości?

Paweł mówi: na powrót chcecie się stać niewolnikami grzechu i wrócić do tego starego życia.

W liście Judy mamy wiersz, który dobrze na to wyjaśnia. Tan list powstał kiedy kościół już istnieje, jest zwiastowana Ewangelia jest głoszone Słowo Boże o przebaczeniu naszych grzechów. W tym liście czytamy takie słowa 1, 4: wkradli się bowiem miedzy was jacyś ludzie, na których od dawna został zapisany ten wyrok potępienia, bezbożni, którzy łaskę Boga naszego zamieniają na rozpustę. I zapierają się naszego jedynego Pana i władcy Jezusa Chrystusa.

To właśnie byli ci, którzy powiedzieli OK jeżeli wszystko jest z łaski – to możemy żyć jak chcemy. Mówi Juda ci ludzie zamieniają łaskę Bożą na rozpustę. Bardzo często na tych wielkich Ewangelizacjach ludzi wzywa się do wyjścia do przodu, kto chce oddać życie Chrystusowi. To jest manipulacja bo co dziennie musimy oddawać życie Chrystusowi i być wierni łasce a nie jednorazowo.

W liście do Koryntian Paweł mówi: badajcie siebie w wierze. Mówi zostaliście zbawieni z łaski za darmo, żyjcie w tej wolności, nie wracajcie do starego życia, bo to tak naprawdę zaświadczy, że łaska Boża nie przemieniła was. Bo będziecie podobni do Izraelitów, którzy wyszli z Egiptu ale potem zaczęli żyć według swoich pożądliwości.

Łaska Boża przeniosła was do całkiem innej rzeczywistości. Świadectwem na to, że łaska Boża was dotknęła będzie to że wiernie będziecie przy niej trwać. W liścia do filipina Paweł pisze: Ten, który rozpocząć w was dobre dzieło tego dokona.

Nasze zbawienie i wytrwanie w tym zbawieniu jest pewne, ci co po drodze odpadają to tak naprawdę są ci, którzy gdzieś się otarli o tę łaskę, jak kamienie które leżą w wodzie ale są mokre tylko na zewnątrz a w środku wszystko jest suche.



Szczegóły wpisu

Tagi:
brak
Kategoria:
Autor(ka):
rafalbukowiecki
Czas publikacji:
wtorek, 13 listopada 2012 17:30

Polecane wpisy

  • Dwa połowy ryb

    Lk.5:1-11Pewnego razu, gdy On stał nad jeziorem Genezaret, a tłum tłoczył się dokoła niego, by słuchać Słowa Bożego, Ujrzał dwie łodzie, stojące u brzegu jezior

  • Sola scriptura

    Piotr zaś i apostołowie odpowiadając rzekli: trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. Dz. 5. 29 Trzydziestego pierwszego października jak co roku obchodzone jest

  • Dla czego Księża – Pastorzy powinni nosić koloratki

    Żyjemy w świecie komunikatów, banerów reklamowych nevsuw. Porozumiewamy się za pomocą werbalnych i niewerbalnych znaków oraz symboli.Pismo Św. wiele razy wspomi